Persoonlijk

Nieuw begin

Klinkt gek, niet lang nadat ik het stukje schreef over beginnen met iets schrijf ik iets over een nieuw begin, maar dat heeft een (goede) reden.

Het afgelopen half jaar ben ik onder de hoede van een instelling geweest die niet passende was bij mijn problematiek en ik heb gevochten om terecht te komen bij een instelling die dat wel was maar ook vooral een instelling die me echt hoorde en therapie aanbod vanuit een theoretische achtergrond. Mijn eerste intake en adviesgesprek bij een instelling vielen nogal tegen.

Met tegenvallen bedoel ik dat de klinisch psycholoog met mij in discussie ging over dat ik niet meer suïcidaal mocht denken en geen problemen meer mocht hebben met zelfbeschadiging. Twee van de negen kenmerken van Borderline. Die je niet zomaar even kan weghalen ofzo, maar daar was hij het niet mee eens, in tegenstelling tot de theorie die duidelijk aangeeft dat je, als je wil dat mensen oud gedrag laten vallen, je nieuwe vaardigheden moet aanbieden. En dat je nooit (NOOIT) van mensen mag verlangen dat ze zomaar oud gedrag laten vallen, dat zorgt voor daalervaringen en dat is heel, heel erg moeilijk.

Afin, na dat afgewezen te hebben (hun uiteindelijke advies was drie maanden thuis gaan zitten met één keer in de twee weken een uurtje bezoek van een GGZ verpleegkundige en dan gingen ze nadenken over of ze me wilden behandelen HAHAHAHAHAHA) ben ik zelf verder op zoek gegaan naar een andere instelling en heb er een gevonden.

Aan de buitenkant is het soms lastig te zien dat ik toch écht veel problemen heb met mezelf en mijn emoties. De meeste mensen overschatten me en dat doe ik voor een groot deel ook zelf aangezien ik heel snel een masker opzet en doe alsof het wel meevalt. Maar eindelijk, eindelijk, heb ik mensen gevonden die echt luisteren naar wat ik zeg en mijn mening mee laten tellen.

Kortom, woensdag begin ik in een introductiegroep en mijn hoofdbehandeling is, zoals gewenst, intensief (5 dagen) en in het begin klinisch (opname). Iets wat ik een paar maanden geleden al graag wilde want ik wil niet halfslachtig aan het werk, ik wil er vol voor gaan. En dat hebben ze begrepen. Ook begrepen ze dat ik, als ik me vol zou geven, het heel erg moeilijk zou krijgen, en dus hebben ze geluisterd naar mijn wens om klinisch te gaan en die veiligheid te waarborgen. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik blij ben dat er geluisterd is!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s